Τίτλοι τέλους για τη «Μουριά» στα Εξάρχεια
Ένα ακόμα κομμάτι από την ψυχή της παλιάς Αθήνας χάνεται, καθώς το θρυλικό στέκι της Καλλιδρομίου κλείνει οριστικά, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στη γειτονιά.
Η γωνία της Καλλιδρομίου και της Χαριλάου Τρικούπη στα Εξάρχεια μοιάζει από σήμερα πιο φτωχή. Έπειτα από 111 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας —καθώς λειτουργούσε από το 1915—, το ιστορικό καφενείο «Η Μουριά» έριξε οριστικά την αυλαία του, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κενή θέση στη μνήμη και την καθημερινότητα της πόλης.
Η εξέλιξη αυτή, αν και αιφνιδιαστική για πολλούς από τους περαστικούς, δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία για όσους παρακολουθούν από κοντά τις ραγδαίες αλλαγές στον ιστό των Εξαρχείων. Ήδη από το καλοκαίρι, σχετικό ρεπορτάζ του coffeemag.gr είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, αποτυπώνοντας με ακρίβεια την αγωνία για την επιβίωση του εμβληματικού χώρου και τις δύσκολες διαπραγματεύσεις γύρω από τη μίσθωση του κτιρίου. Παρά τις προσπάθειες και τις υπογραφές χιλιάδων πολιτών που κινητοποιήθηκαν για να αποτρέψουν το μοιραίο, η μη ανανέωση του συμβολαίου έδωσε τελικά το τελειωτικό χτύπημα.
Τις τελευταίες ώρες λειτουργίας της, η «Μουριά» πλημμύρισε από κόσμο. Παλιοί θαμώνες, καλλιτέχνες, φοιτητές και κάτοικοι της γειτονιάς συγκεντρώθηκαν για ένα τελευταίο «αντίο», με μουσικές, τραγούδια και συγκίνηση να γεμίζουν το πεζοδρόμιο. Δεν επρόκειτο απλώς για ένα μαγαζί όπου κάποιος έπινε τον καφέ ή το τσίπουρο του· η «Μουριά» ήταν ένα ζωντανό κοινωνικό οχυρό, ένας χώρος συνάντησης γενεών, ζυμώσεων και ανθρώπηνης επαφής.
Το κλείσιμό της έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα αλλοιώσεων του αθηναϊκού τοπίου, όπου οι παραδοσιακές γειτονιές δίνουν τη θέση τους σε μια νέα, πραγματικότητα. Και τη στιγμή που η είδηση ταξιδεύει μέχρι τα διεθνή μέσα, η Αθήνα καλείται να απαντήσει στο ερώτημα: πόση ιστορία μπορεί να αντέξει να χάσει στο όνομα της λεγόμενης «ανάπτυξης»;
